miércoles. 18.05.2022 |
El tiempo
miércoles. 18.05.2022
El tiempo

Nestes tempos de andar ás présas, palabras cociñadas devagar.

17 de maio

PASOU outro día das Letras Galegas, e outro Plenario da RAG a render homenaxe aos artesáns das palabras, destapando a historia que deixaron escrita no exilio. Outra manifestación a resoar na pedra da memoria de noso, a fin de reivindicar un mundo en galego. Entre o son das gaitas, que non faltaron, e os discursos académicos e os políticos, e unha chuvia de versos a caer...
Niños y madres refugiados en el sótano del Hospital Infantil Ohmadyt en Kiev. ROMAN PILIPEY (Efe)

Para que vale unha guerra?

HAI uns días o meu fillo de nove anos preguntoume por que Rusia invadiu Ucrania e que imos facer nós para deter a guerra. Un compañeiro da súa clase contou que o presidente de Rusia toleou e empezou a lanzar misiles contra o país veciño. E el, que está no tempo de crer nos superheroes, mira para os seus pais como agardando que quitemos a camisa e saiamos voando coa nosa...
Cabo Home. RAFA FARIÑA

O mar maldito

A lírica do mar queda sepultada baixo toneladas de peixe

Otra vez... ¡No a la guerra!

El presidente ruso está empeñado en devolver a Europa al siglo XX, el más violento de la historia de la humanidad
Un avó ensina a camiñar ao seu neto. JOSÉ LUIZ OUBIÑA

A revolución dos avós

"OFRÉCESE UN señor de 86 anos cunha paga de 800 euros para a persoa que o queira", escoitouse unha voz de muller no programa de Radio Pontevedra Oferta e Demanda. "Para que alguén o coide, non?", tratou de aclarar Iván Montáns, o condutor do programa. "Si, pero na casa da señora ou de quen sexa", apostillou a anunciante. Así, en cru. A conversa é real e a estas horas...
Atardecer desde la Ría de Pontevedra. RAFA FARIÑA

Amar a paisaxe

DI O arquitecto pontevedrés César Portela que cando un merca unha casa adquire tamén a paisaxe que se ve desde as súas ventás. Por iso un non pode facer o que lle dá a gana na cara exterior da súa vivienda, nin mudar ao seu antollo a contorna. Non podería tirar as Palmeiras ou derrubar un edificio histórico ou pintar a fachada de turquesa, porque dalgunha maneira todo iso...

Ventanas

CADA semana que paso sin asomarme a la ventana de la opinión la sombra de la culpa se vuelve más grande. Quizás por la oportunidad perdida de poner el foco sobre la actualidad, el mío propio, o porque de alguna manera siento que estoy fallando al compromiso íntimo con todas las mujeres que seguimos intentando conquistar espacios, o traicionando al compromiso colectivo con...
Maquinaria del reloj de la Puerta del Sol, antes de fin de año. KIKO HUESCA (EFE)

El tiempo secuestrado

A VECES caigo en la tentación de creer que los dos últimos años realmente no han pasado. Los planes cancelados, los viajes no realizados, los encuentros a través de una pantalla… Por todo lo que hemos dejado de vivir y compartir. Por los abrazos y besos no dados. Lo que nos hemos perdido, a quienes hemos perdido. Hemos puesto la vida en pausa. Como si fuese posible. Como...
Unha nena nunha bóla de luces de Nadal en Pontevedra. JAVIER CERVERA-MERCADILLO

Volta á idade da inocencia

O MEU fillo de nove anos non quere escribir a carta a Papá Noel. "Por que queres saber o que pido? El xa sabe o que máis me gusta", di entornando os ollos e con ese sorriso de medio lado que se lle pon cando anda a tramar algo. E mentres os pais comentamos que na clase de cuarto medra a sospeita de que a maxia do Nadal non vén do Polo Norte nin de Oriente, senón dun lugar...

El poder de las palabras

La educación a temprana edad para concienciar a los jóvenes debe ser la solución para acabar con una violencia que campa a sus anchas
Vía láctea. CARLOS DE SAÁ (EFE)

O refuxio das letras

HAI QUEN atopa no xesto sinxelo de abrir a capa dun libro o seu refuxio de vida, máis que nunca nestes días tan incertos. Con cada limiar, adquire un billete para iniciar unha nova viaxe, para adentrarse nun mundo imaxinado, ou tan real que ás veces as páxinas transfórmanse case nun espello de tinta e papel. Mergúllase ata as profundidades dun océano de palabras, como augas...

Insoportable

"Fronte á violencia traballo e máis traballo.Fronte á desigualdade e o machismo: educación, educación e educación"
Imagen de 'La sonrisa de Mona Lisa'. DP

Profes de cine

O PROFESOR de filo estaba atento ó xeito en que o miraban os alumnos. Abría a bocaza e cuspía verdades do tamaño da catedral de Santiago, sen anestesia, e sen importarlle os efectos secundarios para a clase. Ou precisamente por iso, porque estaba farto de ver que lle tapen os ollos á mocidade para que nada a desacougue, para mantelos nunha burbulla eterna, coma se en...
Niños jugando el la Praza da Ferrería. JAVIER CERVERA-MERCADILLO

Casa!

CANDO é pequena casa  é ese sitio no que ninguén te pode pillar. A árbore é casa. As escaleiras. Gabear polas letras de Boa Vila  na Ferrería é casa. Dá igual. A palabra refírese a ese lugar fixado ó que chegas correndo e a piques de que te alcancen e onde sabes que estarás a salvo. Tanto ten que sintas o alento do outro na caluga, se tocas é casa. Daquela,...

Recanto de luz

Antes de subir á casa de María Victoria Moreno, na Avenida de Vigo, detivémonos na librería de Luz e Tito. A libreira contáralle á xornalista nova que inaugurara unha vida en Pontevedra poucos meses antes de que naquel establecemento agromara a semente de Anagnórise, un dos libros que consagraron á escritora como expoñente da Literatura Infantil e Xuvenil (LIX), e...

Marzo nos xardíns de Lourizán

O Centro de Investigacións Forestais recibe ó ano máis de 11.000 visitantes atraídos pola riqueza do seu parque botánico

Aún podemos ser mejores

"Hace un año fuimos al cole por última vez el año pasado". Lo recordó esta semana mi hija mayor, que no olvida que pocos días después era el cumpleaños de su amiga y no lo pudo celebrar, que hace seis meses que no ve a su bisabuela o que ni siquiera se llegó a despedir del que fue su colegio y sus compañeros. Que hace un año nos confinaron. Solo la idea de que aquel...
Manifestación do 8-M en Pontevedra no 2020. DAVID FREIRE

O pano violeta

“Que ninguén te diga que Non podes, porque sí podes” (Marisol Soengas)

Entroideiros

Noutro ano calquera, no venres de Entroido, Sabela deitaríase algo máis tarde para deixar lista unha bica e unha torta de tres chocolates. A pistola de silicona de Lorena botaría fume ultimando cada pequeniño detalle dos seus sempre sorprendentes disfraces. Susana xa tería cargado o coche coas bebidas e larpeiradas para o almorzo. Os de Madrid e Valladolid terían as...
Risos infantís na última guerra de almofadas organizada no programa Núbebe. GONZALO GARCÍA (ADP)

O poder da risa

O innombrable vén de roubarnos case todo. Desde as apertas ata as viaxes, os reencontros pel con pel, as ceas cos amigos, as sobremesas de café e conversas sen présas. As festas das vilas, as velas de aniversario, os bailes agarrados, os xogos en grupo, o fútbol dos domingos, as noites de teatro... Tennos secuestrados desde os afectos ata a alegría e incluso un chisco a...
Un pai e unha nena xogando con pompas de xabón. EFE

O mellor do ano peor

Sentar á beira do mar. Cos ollos seguindo a liña do horizonte. Agardar a que o sol se meta na auga e desapareza deixando tras de si un espectacular lenzo de cores. Foi un dos agasallos dun ano no que a natureza se revelou como a sanación de canto nos acontece. Amosouse espida. Cos ceos limpos, transparentes. Co mar quedo e libre. E a vida animal recuperando os espazos...
Un home maior diante dun escaparate de Nadal. EUROPA PRESS

Un Nadal diferente

VARÓN 84 anos, CHUP. Muller, 95 anos, Hospital do Salnés. Muller, 89, procedente da residencia de anciáns. Varón, 67 (...) Todas as noites o Sergas comunica a listaxe xélida de falecidos por covid en Galicia. Dá tres datos: o xénero, a idade, o hospital que fixo todo o posible por sacalo ou sacala adiante antes de que finara. E engade unha frase ó final: Todos con...
Un membro de Correos prepara a oficina de correos para que os nenos envíen cartas a Papá Noel en Laponia. AARON CHOWN/ EFE

A carta

Non é tarefa fácil a que lle queda ós Reis Magos neste Nadal

Vailles na saúde

Un dos meus recunchos preferidos en Pontevedra é o Lérez. Á súa beira esténdese todo un cinto de cor verde e vocación saudable que todos os días se enche de vida. Os que o corren, os que o pasean, os que o percorren en bicicleta... Ó carón do río medra todo tipo de actividade deportiva. Así, camiño da Illa das Esculturas ti podes atopar os canoístas pasando baixo a Ponte...
Un hombre observa el atardecer desde el Paseo de Marín. JAVIER CERVERA-MERCADILLO

Tras el sol de noviembre

Cientos de pontevedreses inundan las redes sociales con las imágenes de los atardeceres más espectaculares del otoño ► Pícnics, rutas y actividades al aire libre protagonizaron el fin de semana
A soidade do outono nunha praza baleira. BEATRIZ CÍSCAR

Outono sen avós

Desde que o verán marchou e retornaron as clases, moitos avós empezaron a esvaecerse da paisaxe. Ás portas dos colexios son só os imprescindibles. Protexidos con máscara mantéñense algo máis afastados có resto. Disque os bancos das prazas que outrora acubillaban os seus contos fican algo máis orfos durante este outono. Que nos días solleiros só algúns se animan a estirar as...