Lunes. 10.12.2018 |
El tiempo
Lunes. 10.12.2018
El tiempo

Nestes tempos de andar ás présas, palabras cociñadas devagar.

Un anuncio de Nadal

Espectáculo creado por Perfordance para Nadal no Price, inspirado no conto Canción de Nadal de Dickens. EFE
Espectáculo creado por Perfordance para Nadal no Price, inspirado no conto Canción de Nadal de Dickens. EFE

O DÍA do meu aniversario comezara xa na sobremesa anterior, cando en vez de facer os deberes imaxinabamos en voz alta todos os plans que iamos compartir para celebralo. Porque o día que un cumpre anos, manda, elixe o xantar e pode pedir un desexo ou máis, especialmente se hai torta de chocolate con candeas que apagar a asubíos na sobremesa. As sorpresas multiplícanse e tamén os bicos xa desde primeirísima hora.

O mellor de todo é ver como os seus ollos espelidos andan á caza do teu sorriso. Un debuxo a catro mans, que tanto se pode contemplar ó dereito coma ó revés, unha morea de tiróns de orellas. Cancións. Que se "pecha os ollos", que se "abre as mans...". E na porta do cole, unha despedida ó revés. "Pásao moi ben hoxe no teu día, mamá". Coma se fosen eles os que me deixaran a min ás portas da vida para volver por min ó rematar a mañá.

Eu volvo a mirada atrás e recoñézome naquel día no que percorrín non sei cantas tendas de ‘todo a cen’ no que foi o meu barrio da nenez, na procura dunha declaración de amor para a miña nai tatuada nun pratiño ‘hortera’ de cerámica, ou naqueloutro día que escribía poemas para levarllos ó hospital. E anos máis tarde, empezando a anotar as primeiras liñas nun tren. E hai dez anos tamén, cando a miña filla maior abriuse paso no mundo e me fixo mudar o relato entre contracción e contracción.

Hai días tinguidos de vermello no calendario. Días nos que unha mensaxe no móbil cun anuncio de Nadal aperta a amígdala ata espremer as bágoas. Días que te lembran que o destino é caprichoso, que está aí agardándote nunha esquina sen que ti o vexas. E un día, cando menos o esperas, decide sorprenderte. Nunca sabes que carta che vai tocar na seguinte xogada. Pode que non sexa mellor por moito que te esmeres, ou que creas que o mereces, poida que si, por que non? Tampouco hai que pensar sempre no malo. Na vida pasan cousas marabillosas todos os días. Unha mañá, de andaina tralo luscofusco da ría descubres a un rapaz que está percorrendo os campos de refuxiados na procura dun proxecto que levar a cabo só polo mero feito de non ficar cos brazos cruzados mentres ás portas do noso mundo de conto o tempo semella terse detido. Unha noite asistes cal intrusa convidada a unha conversa a corazón aberto entre unhas actrices que interpretan ás mulleres invisibles e as mulleres ás que representan e es testemuño das apertas e dese intercambio de pareceres que se pon cara arriba sobre as táboas.

Un día aprendes que o mellor dos libros é lelos en voz alta polas noites, a tres ou catro voces ou as que faga falta. O terceiro atópaste na sala de espera agardando por un diagnóstico contendo a respiración. Ou descobres que vendiches o boleto premiado na túa libraría. Seis millóns de euros, case sete, para algún veciño. E es feliz.

Hai días nos que mentres todo o mundo fala de bandeiras e papeletas, o teu pensamento vai por libre, prisioneiro dos teus devezos, ata que un anuncio no móbil che lembra que o que de verdade importa é chamar á amiga coa que sempre estás a aprazar o café, subir de novo ó miradoiro máis alto da Ría para ver mergullarse o sol tralo horizonte e non esquecer os bicos de boas noites.

Hai madrugadas que non son para durmir, do mesmo xeito que hai noticias que non son para contar e monstros que non se poden agochar baixo da cama. E tamén hai anuncios de Nadal que non son só para vender turrón, cava ou licor café. Hai aniversarios que cumpren desexos e momentos que quedarán para sempre gravados na memoria. Un punto de inflexión ou simplemente iso que sentes cando atopas a rima do verso que che faltaba.

Un anuncio de Nadal
Comentarios