Toño Calvo, o arquitecto de soños

Toño Calvo recorda con emoción o duelo ante o Deportivo Aragón, no que se erixiu como heroe da remontada con dous goles. "Foi un desenlace de película, aínda o estou asimilando", confesa, "sintome moi ben e un privilexiado por formar parte deste equipo"

Toño Calvo, este martes en Pasarón. DAVID FREIRE
photo_camera Toño Calvo, este martes en Pasarón. DAVID FREIRE

O sorriso de Toño Calvo aínda resplandecía este mércores no seu rostro. E non é para menos. O pasado domingo erixiuse en Pasarón como o heroe de miles de afeccionados granates. Foi o autor dos dous goles que culminaron a remontada do Pontevedra ante o Deportivo Aragón, logrando así o pase á final polo ascenso a Primeira Federación. "En ningún momento expúxenme a prórroga porque dentro do campo tiña a sensación de que o premio ía chegar", confesa o madrileño.

Non saíu no once inicial. Era o as baixo a manga do corpo técnico granate e pouco máis de media hora sobre o terreo de xogo bastoulle para desequilibrar a eliminatoria. "Aínda o estou asimilando porque cando xogas un partido con esa tensión, con ese ambiente e ese desenlace tamén, que foi de película, ao final necesitas un día para asimilar esa resaca emocional e pensar no que vén, que é moi bonito", recoñece Toño desde un Pasarón onde gravou o seu nome.

Anotou a súa primeira diana do partido, a segunda para o Pontevedra, aos cinco minutos de ingresar no terreo de xogo. "Estaba a quentar e non paraba de ver ocasións. Entón cando entras ao campo rapidamente te metes nesa dinámica e repítesche que hai que ir a por eles", relata. O centrocampista lembra que tras anotar o 2-1 "quería que se reiniciase rápido o partido para seguir a por eles e machucarlles ao final". Xa no desconto "celebrei o terceiro gol e non se definilo porque entras nunha nube, non sabes moi ben o que fas. Lembro ir ao córner e xa está. Rufo tirouse encima de min, me pellizcó e eu estaba a pedir auxilio porque me afogaba debaixo de todos", rememora entre divertido e emocionado.

"Díxenlle ao meu pai tras o partido que nin nos meus mellores soños imaxinaba saír, remontar, marcar dous goles e pasar de rolda nun Pasarón cheo"

Para Toño "son momentos que quedan para o recordo, velos en casa e emociónasche porque hai moito traballo detrás. Acórdasche da xente que che apoia, a familia, os amigos e tamén ves a alegría dos propios compañeiros, da xente da túa ao redor e así sabe mellor". Ao finalizar o partido, o futbolista chamou ao seu pai "e díxenlle que nin nos meus mellores soños imaxinaría saír, remontar, marcar dous goles e pasar a eliminatoria nun escenario de Pasarón cheo de xente. É un soño que se fixo realidade, pero é importante ter os pés no chan e dar normalidade á situación".

O madrileño non dubidou en ningún momento da capacidade do equipo para darlle a volta á eliminatoria. "Estabamos tranquilos despois do duelo en Zaragoza. Somos conscientes do que pasa dentro do campo e ao longo de toda a semana traballamos moito e moi ben o plan de partido", explica, "tiñamos que facer o mesmo que no ida pero sendo máis verticais, máis agresivos, acumulando moita máis xente en área contraria".

A estratexia funcionou, aínda que non sen sufrir tras encaixar un 0-1 que "foi un pau porque unha das cousas que falaramos era que tiñamos que entrar moi ben ao partido. E realmente fixémolo, porque no minuto uno ou dous xa xeraramos perigo. Pero vesche con ese gol en contra". Para Toño, que viviu eses minutos iniciais desde o banco, "o equipo xestionouno moi ben. Non nos volvemos tolos, todo o contrario. Empezamos a manexar o balón, a posesión e a acumular moitas chegadas".

O gol de Yelko dotou de tranquilidade ao equipo e a sensación entón era "de que estabamos a gozar. Dentro do abafo que che pode entrar por querer pechar a eliminatoria e remontar, estabamos a gozar do partido e o ambiente que se xerou". Toño Calvo está convencido de que se el non fose o autor dos dous goles "fose calquera xogada de Chiqui, Charly, Dali ou algún tiro de Yelko. Algunha tiña que entrar".

"Mantiven un perfil durante todo o ano que creo que o equipo tamén necesitou"

Pero foi el. Anotou dúas dianas que achegan ao Pontevedra á categoría de bronce e que fixeron relucir o seu nome, aínda que o certo é que o traballo de Toño foi fundamental e constante en cada semana da tempada. "Sentinme moi ben e un privilexiado por formar parte deste persoal", recoñece, "mantiven un perfil durante todo o ano que creo que o equipo tamén necesitou".

Destaca o madrileño que o nivel demostrado por "Samu, Yelko, Dalisson ou Borja no medio do campo é moi alto. Eu era consciente diso. Estiven traballando para que eles tamén seguisen dando ese nivel e cando o míster considerase que tiña que participar, estar á altura". Toño Calvo decidiu afrontar a súa situación con "naturalidade e profesionalidade" e agora sente "que estou preparado para este play-off".

Identidade

O duelo #ante o Deportivo Aragón volveu facer vibrar as bancadas de Pasarón. O Pontevedra fixo sentir a súa identidade sobre o 'verde' e recuperou a sensación daquel equipo que encandeou aos afeccionados a principios de tempada. "É que ao final é o que este equipo sabe facer", asume Toño, "o momento no que o Pontevedra empeza a facer cousas ás que non está afeito ou coas que non sente cómodo pasa a ser un equipo débil e ao que lle pode gañar calquera. Pola contra, se se mostra como o domingo pasado, o rival ten que ser moi moi bo para gañarnos".

"O que estamos a buscar neste play-off é recuperar a esencia do equipo que namorou a todo o mundo nas primeiras xornadas"

Isto é precisamente "o que estamos a buscar nestes play-off, recuperar a esencia do equipo que namorou a todo o mundo nas primeiras xornadas de liga e partindo diso, ver ata onde somos capaces, que eu creo que vai ser o ascenso". Aínda que é a súa primeira experiencia nunha fase de ascenso destas características, Toño sabe que hai que xogar estes partidos "tendo moitos factores en conta e un é que son a ida e volta, as tarxetas amarelas ou o cansazo de compañeiros que xogaron todos os partidos de liga".

Apunta o madrileño que o corpo técnico "está @teniendo en cuenta" todos estes aspectos "para xestionar da mellor maneira posible todas as posibilidades que ofrece o persoal, que neste caso tenas. É moi intelixente afrontar os partidos de play-off da maneira que o estamos facendo porque temos máis posibilidades de pasar se cada un ofrece a mellor versión e sacamos beneficio diso".

Para a final co Betis Deportivo, Toño conta que no sorteo non había rival fácil pero se lle desen a elixir "preferiría xogar no mellor escenario posible e tocou. Lembraremos este play-off como o dos filiais e seguro cun sorriso na cara". O centrocampista ve o feito de xogar no Benito Villamarín como "unha oportunidade de mostrar a unha chea de persoas como xoga o Pontevedra. Estou agradecido de poder xogar este tipo de partidos nestes estadios".

"No vestiario son moi próximo"

Toño Calvo é deses xogadores que, desde un segundo plano, conforman a esencia do equipo. A identidade dun Pontevedra traballador, humilde e ambicioso como el. "A profesión de futbolista é un soño que moitos tiñamos de pequenos e agora estamos a vivir, entón gústame darlle a normalidade que ten un traballo dentro da profesionalidade tamén que se esixe", explica.

A conexión cos seus compañeiros resultou evidente o pasado domingo non só durante o partido, senón tamén despois nas caras de alegría de todo o persoal pola extraordinaria actuación de Toño. "Dentro do vestiario considérome unha persoa moi próxima a todos os compañeiros", relata, "gústame levarme un bo recordo, por exemplo de Mario non só como compañeiro, senón de como é fose do campo. Creo que para que as persoas ábranse aos demais é necesario pasar tempo con eles".

Para o centrocampista é fundamental establecer vínculos dentro dun persoal, xa que isto reflíctese despois no campo e os futbolistas senten máis cómodos e motivados. A constancia para el é innegociable. "Intento sempre estar dos primeiros no vestiario, irme dos últimos e canto máis tempo paso no vestiario pois máis coñezo aos compañeiros", explica.

"Cando coñeces ben ao que tes á beira pois é máis fácil xogar, é máis sinxelo darche esa carreira extra aínda que non poidas máis porque estás a defender a alguén que sabes o que ten detrás detrás", apunta un Toño Calvo que recoñece levar "moi ben con todos, todos os meus compañeiros".

Este play-off a Primeira Federación é o primeiro que disputa o madrileño na súa carreira. "Teño unha ilusión extra porque tiven moitos compañeiros que xogaron moitos play-off e fálanche marabillas do que sente, cáeseche a baba cando os escoitas", confesa.

"Por fin estou a vivir un e encima cun equipo, un estadio e unha afección que aperta, que apetece xogar", recoñece Toño, "estou contento e agradecido. Ademais imos xogar os dous partidos de play-off fose de casa en estadios de Primeira División como A Romareda e o Benito Villamarín así que temos que sacar o mellor e gozar".

"Por suposto que se nota", responde sen un indicio de dúbida Toño Calvo ao falar sobre a presión que ofrece ao rival un Pasarón cheo ata a bandeira. "A min non me gustaría formar parte do equipo contrario e ter que vir a Pasarón a xogarme un ascenso", recoñece, "está claro que é un campo que ten algo, unha esencia que lle fai diferente aos demais estadios".

Parte dese punto especial "é a xente que vén ver o partido, a animar, a deixarse todas as súas enerxías en animar ao equipo da súa cidade". Neste sentido, para Toño foi "unha tolemia o vivido o domingo pasado e esperemos que dentro de dúas semanas Pasarón estea cheo".

E é que "o factor campo é unha realidade e tamén xoga. Pasarón ten a fama en toda España. Tiven compañeiros que lles mencionabas o estadio e rapidamente dicíanche que aperta porque ao final corre a voz. É unha baza ao noso favor".

E o Pontevedra mobiliza á marea granate cunha viaxe para acompañar ao equipo

O Pontevedra CF quere tinguir Sevilla de granate e é por iso que desde o club puxeron ao dispor dos afeccionados un autobús de ida e volta por 65 euros para todos os seguidores que queiran acompañar aos de Yago Iglesias no Benito Villamarín.

O club lerezano debe cubrir unha cota mínima de 50 prazas de autobús para que o autocar salga dirección Sevilla esta fin de semana. O prezo de 65 euros inclúe a ida e a volta, en tanto que a entrada ao partido é gratuíta como xa anunciou o club bético. A saída será o domingo ás 00.30 horas desde o Pavillón Municipal de Deportes de Pontevedra e a volta, ao termo do encontro.

As prazas xa se poden reservar nas oficinas de Pasarón, en horario de 9.00 a 14.00 horas e de 16.00 a 19.00 horas. O prazo está aberto ata mañá ás 10.00 horas e o pago debe realizarse, como vén sendo habitual, en efectivo.

Ademais, os seguidores do Pontevedra que queiran acudir ao partido nun vehículo pola súa conta tamén poden retirar entrada gratuíta sen autobús nas oficinas de Pasarón no mesmo prazo de tempo.

Tras o primeiro día de reservas xa foron varios os afeccionados que se achegaron ás oficinas de Pasarón, tanto para realizar a reserva do autobús como para reservar unha localidade na zona visitante do Benito Villamarín, pero desde o club confirman que aínda quedan prazas dispoñibles para viaxar coa marea granate a Sevilla.

Comentarios