sábado. 23.01.2021 |
El tiempo
sábado. 23.01.2021
El tiempo

O 40 aniversario máis aciago da historia da CEG por mor do novo cambio de presidencia

Sede da Confederación de Empresarios de Galicia, en Santiago. INTERNET
Sede da Confederación de Empresarios de Galicia, en Santiago. INTERNET
Nunha entrevista a AGN o día anterior á súa dimisión, Díaz Barreiros pedía que non lle puxesen "pedras no camiño"

"Isto non trata só do labor dun presidente, ten que ser unha tarefa de todos os empresarios e de que estes teñan interese en que a CEG funcione. Asumo a presidencia cuns apoios que hoxe teño e que intentarei manter, pero non teño máis equipo que eses apoios". Este era a análise realista que José Manuel Díaz Barreiros facía o mércores, apenas 24 horas tras ser elixido como o noveno presidente da Confederación de Empresarios de Galicia (CEG). Así se pronunciaba nunha entrevista concedida a AGN para analizar os desafíos do seu mandato, unha publicación que non chegou a ver a luz debido á súa sorpresiva dimisión o xoves, ás 48 horas do seu nomeamento por aclamación nun proceso electoral rodeado de controversia.

Nin sequera a bagaxe que supuñan os sete anos nos que formou parte dos órganos de goberno da CEG en representación da patronal ourensá (CEO) e o seu coñecemento da que el mesmo definiu como "guerra interna" —e que circunscribiu á presión das organizacións sectoriais por lograr unha maior representatividade fronte ás provinciais— servíronlle de escudo para resistir a uns días nos que incluso viu exposta a contabilidade das súas empresas nos medios.

"Aquí hai alguén que ten un interese en facerlle dano á CEG e o que fixo José Manuel é dar un golpe na mesa, pois non se pode facer refén á organización", apuntaba o xoves unha fonte próxima á institución, que defendeu que, "dos últimos catro presidentes, Díaz Barreiros é o que máis apoio tivo". Aínda que a votación presencial non chegou a celebrarse, o ourensán atara o respaldo dos 30 vogais da CEO, os 32 da patronal lucense (CEL) e os 40 da coruñesa (CEC). A estes 102 votos sumaríanse outros 21 emitidos no proceso telemático que se desenvolveu entre o venres 20 de novembro e o pasado luns, no que participaron membros das sectoriais e algún vogal da organización pontevedresa (CEP). Pero o acordo de última hora instado polos presidentes das provinciais e selado entre Díaz e o seu rival Pedro Rei para que este último retirásese e o ourensán fose designado presidente por aclamación sen culminar a votación prendeu a mecha da discordia.

O "temor" a que se impugnase "un proceso de votación viciado" apuntaron como causa da renuncia o secretario xeral da patronal do metal Asime, Enrique Mallón; o presidente da Asociación Empresarial Galega de Centros Especiais de Emprego, José Antonio Vázquez Freire, e o que fose líder da CEG e representante da Federación Autonómica de Centros de Ensino Privado, Antonio Dieter Moure. Ao mesmo tempo, estes alegaron non pór "en ningún momento en cuestión a elección ou nomeamento" de Díaz Barreiros e cargaron de forma velada contra o patrón coruñés e durante 12 anos primeiro espada da CEG, Antonio Fontenla, ao que retaron a apartarse, atribuíndolle prácticas propias de réximes "ditatoriais". 

Estes solicitaron á CEG o reconto dos 54 votos emitidos online, un paso que tamén deu o presidente da CEP, Jorge Cebreiros, a pesar de apoiar a elección por aclamación de Díaz en Santiago. O patrón de Pontevedra demandou coñecer o resultado para poder informar mañá aos órganos colexiados da confederación, despois de que oito vogais pontevedreses que votaron online trasladasen o seu descontento a Cebreiros por non haberlles consultado se debía apoiar suspender a votación para aclamar ao ourensán presidente.

En cinco anos, a división territorial, as rifas e a loita entre provinciais e sectoriais han fagocitado a catro presidentes

PRESIDENTES FAGOCITADOS. Sexan cales sexan as razóns do xa exlíder da CEG, o seu breve mandato, o máis efémero que se recorda nunha institución que en 2021 cumprirá os 40 anos, volveu a sacar a relucir as miserias dunha patronal lastrada polas loitas territoriais, os egos e os personalismos. Nos últimos cinco anos, a organización queimou' a catro presidentes que, un tras outro, dimitiron ao ser incapaces de gobernar a que debía ser a casa común do empresariado galego. Tras os tres mandatos consecutivos do construtor coruñés Antonio Fontenla, o que máis durou no cargo foi o avogado vigués José Manuel Fernández Alvariño, que caeu tras dous anos ao ver cuestionada a súa xestión por supostas autocontratacións con empresas da súa hólding, sufrir o bloqueo da aprobación das contas e ao perder os apoios das patronais de Lugo, Pontevedra e Ourense, que o levantaron á presidencia.

Ante unha casa tan mal avenida, non é de estrañar que desde a dimisión de Antón Arias en xaneiro de 2018 se sucedesen dúas convocatorias electorais que quedaron desertas e que non callase o pretendido interese de provinciais e sectoriais por promover a un candidato de consenso para salvar as eleccións desta semana.

"CEG PARA LOBOS". Mentres se reaviva a pantasma da posible baixa dalgunha sectorial, a institución afástase cada vez máis dos intereses do empresariado. "Sabemos que hai problemas internos, pero hai unha pandemia moi importante aí fose que hai que combater e que é o inimigo común", afirmaba o pasado mércores en declaracións a AGN Díaz Barreiros, partidario de centrarse xa no diálogo social, a negociación colectiva, os fondos de recuperación europeos e en problemas como a grave crise da hostalería. "O que non se pode facer é pór pedras no camiño, porque non só afecta á figura do presidente, senón que, ao final, vas contra unha institución", resolvía quizá prevendo xa que o seu sería un mandato efémero nunha CEG que "é para lobos", segundo recoñecen algúns dos seus membros.

O 40 aniversario máis aciago da historia da CEG por mor do novo...
comentarios