martes. 07.12.2021 |
El tiempo
martes. 07.12.2021
El tiempo

Nilofar Bayat: "Son a proba de que en Afganistán non hai futuro nin esperanza"

Nilofar Bayat, capitana de la selección afgana de baloncesto sobre ruedas. LUIS TEJIDO (EFE)
Nilofar Bayat, capitá da selección afgá de baloncesto en cadeira de rodas. LUIS TECIDO (EFE)
A capitá da selección afgá de baloncesto en cadeira de rodas logrou fuxir do país e foi acollida en Bilbao

A capitá da selección afgá de baloncesto en cadeira de rodas, Nilofar Bayat, recentemente acollida en Bilbao, asegurou que ela é "a proba" da situación no seu país: "Non hai futuro, nin esperanza nin nada polo que volver".

Nunha rolda de prensa na sede da Comisión de Axuda ao Refuxiado, CEAR-Euskadi, Bayat deu as grazas a todas as persoas que lles axudaron a saír do seu país a ela e o seu marido, Ramish, e pediu á ONU e ás demais institucións internacionais que axuden aos refuxiados afgáns.

Bayat narrou os días pasados: "De súpeto os talibán chegaron ao goberno e non podiamos crer a situación na que nos atopabamos".

"O día que chegaron á miña casa destruíron todo e tiña moito medo por min e pola miña familia. Ao ver a situación, quería vir a España. Recibín unha chamada da embaixada e cando saín de casa puiden ver como miles de persoas estaban a intentar saír", relatou.

Ao chegar ao aeroporto, foi a primeira vez que falou cos talibán, que "agrediron a moitas persoas, golpeáronnos a min e o meu marido. Foi un día moi difícil".

Tras pedir axuda a dous soldados alemáns, conseguiron acceder ao aeroporto. Alí pasaron dous días sen poder durmir e sen comida ata que puideron embarcar nun voo a Alemaña e logo chegar a España. Agora, Nilofar está apenada e contenta á vez. Triste, porque nos últimos días viu os "perigos" dos talibán.

"Nunca cambian e son máis perigosos que hai vinte anos. Estou moi triste porque o resto de países avanza e o noso retrocede, especialmente polas mulleres, que están en perigo, non poden traballar nin teñen dereitos", sinalou.

Ademais, está moi preocupada pola súa familia e o resto de persoas que quedaron alí: "Onte falei coa miña irmá para ver se podía saír, e díxome que os talibán mataran a oito persoas no aeroporto".

Está "moi contenta" de poder empezar unha nova vida: "Estou viva e podo empezar de novo co meu esposo". Por iso agradeceu a axuda de todos os que facilitaron que poida chegar a España, así como ao Goberno español "pola súa xenerosidade", e expresou a súa esperanza en que axuden ao resto de persoas.

Bayat, licenciada en Dereito e que traballaba en Afganistán coa Cruz Vermella, quere tamén volver xogar a baloncesto. "Non vai ser fácil continuar co baloncesto, pero non o vou a deixar. Cando estou na cancha, esquézome do que está a pasar", dixo.

Por iso, "canto antes" aceptará a oferta do Bidaideak Bilbao BSR, campión da liga de División de Honra a pasada tempada, para empezar a adestrar, do mesmo xeito que o seu esposo, tamén xogador en cadeira de rodas.

A directora da Comisión de Axuda ao Refuxiado, CEAR-Euskadi, Patricia Bárcena, advertiu de que o éxodo en Afganistán "non fixo máis que empezar", xa que abandonan o país trinta mil persoas cada día. Bárcena pediu ás institucións que habiliten corredores humanitarios e que poidan chegar os refuxiados a Europa sen que ocorra como pasou coa crise de Siria e a súa "mercadeo" de repartición de prazas por cada país.

Nilofar Bayat: "Son a proba de que en Afganistán non hai futuro nin...
comentarios
ç