jueves. 06.05.2021 |
El tiempo
jueves. 06.05.2021
El tiempo

As luces da Ría de Pontevedra

Faro de la Illa de Tambo. DAVID FREIRE
Faro da Illa de Tambo. DAVID FREIRE
Os sinais marítimos han indicado desde hai séculos o camiño a seguir no mar ás embarcacións

Unha guía na auga. Do mesmo xeito que os sinais de tráfico en terra, os sinais marítimos son unha parte fundamental do tránsito para as embarcacións na mar. Con séculos de historia tras de si, estas luces que cada noite se albiscan de lonxe han servido sempre aos mariñeiros para guiar o seu camiño de volta e forman parte xa da paisaxe da nosa ría.

Na Ría de Pontevedra hai un total de seis destes sinais, dous faros nas illas e catro torres baliza. Todas elas xestiónanse desde a Autoridade Portuaria de Marín e son esenciais para o tráfico de mercancías, pero tamén para o de embarcacións recreativas e toda a flota pesqueira.

"Os sinais marítimos indican as canles de entrada e saída ao porto, dan información sobre as zonas de aproximación á costa e sinalizan os baixos rochosos que poden supor algún problema para a seguridade das embarcacións", explican desde o Porto de Marín. A rada xestiona a instalación, mantemento, control e inspección de todos estes elementos visuais, así como dos acústicos, electrónicos e radioelectrónicos a través do seu departamento de sinais marítimos.

Están destinadas a mellorar a seguridade da navegación e os movementos dos buques no litoral e agrúpanse baixo o paraugas da Asociación Internacional de Sinalización Marítima, a IALA. Naceu en 1957 co fin de apoiar os obxectivos das diferentes conferencias técnicas sobre sinalización que se celebraban desde 1929 e recolle unha serie de principios xerais para toda a sinalización.

Entre eles inclúe que a responsabilidade da seguridade na navegación recae no navegante a través do uso adecuado das axudas á navegación, compostas por dispositivos fixos de balizamento e flotantes, que poden ser completados con medios electrónicos e que complementan a seguridade na mar xunto a unha navegación prudente e unha planificación da travesía.

Con todo, chegar a este acordo internacional para recoller todos estes sinais non foi tarefa fácil. No mundo chegaron a coexistir 30 sistemas de balizamento marítimo diferentes, algúns deles contraditorios entre si e a unificación internacional destes sinais estivo en proceso de evolución desde que o século XIX.

Na actualidade, a Ría de Pontevedra dispón de seis sinais marítimos luminosos activos que axudan á navegación das embarcacións de todo tipo nestas augas. Existen dous faros, situados nas dúas illas da ría: o faro da Illa de Ons, en Bueu, e o faro da Illa de Tambo, pertencente ao Concello de Poio, pero con titularidade da Armada. En canto aos sinais na auga, hai catro torres baliza: a de Picamillo, a torre baliza dos Camoucos, a de Mourisca e a de Couso, que se atopa nunha punta rochosa.

O faro de Tenlo Chico, na Illa de Tambo, funciona na actualidade cun sistema de alimentación de enerxía solar e luz LED

O Faro de Ons


O primeiro proxecto para este faro data de decembro de 1861 e foi deseñado polo enxeñeiro J. Elduayen. O seu interior distribúese en tres habitacións individuais para o propio enxeñeiro, o torrero primeiro e o torrero segundo, un almacén e un taller para recomposicións.

Co obxectivo de tomar a ría e a entrada ao Porto de Marín con facilidade, o proxecto da súa creación especifica entre os motivos que empuxan á súa construción en Ons "servir dun xeito notable para que os buques que navegan naquela costa e que poidan terse ensenado por causa dos temporais, poidan evitar xa que non a bravura da costa nesta situación, ao menos os perigos que aquela illa lles ofrece nas cerrazones e ventos duros".

Baixo esa premisa comezou a funcionar en 1865 e sería substituído por unha nova construción 65 anos despois para poder cumprir cos novos regulamentos e aumentar o seu alcance.

O novo edificio do faro proxectouse da man de Rafael da Porca a dez metros do anterior e uniuse ao edificio antigo cun corpo que lle proporcionou a configuración actual en forma de U. Para poder mellorar o alcance da luz, demoleuse a parte superior do antigo faro, alzando no seu lugar unha nova torre en forma octogonal rematada nunha lanterna de 3,70 metros de diámetro.

Desde entón, o faro de Ons sufriu pequenas reformas e actuacións de mantemento e preservouse como un enclave turístico para todos os visitantes que acoden cada ano á illa budetense.

O primeiro proxecto para o faro da Illa de Ons data de 1861 e é actualmente un dos seus enclaves turísticos máis recoñecidos

O Faro de Tenlo Chico


Na pequena península de Tenlo Chico, no fondo da Ría de Pontevedra e especialmente presente en Marín, álzase o faro da Illa, coñecido tamén polo nome do lugar no que se atopa.

Erixiuse no lugar en 1922 e foi proxectado inicialmente por Joaquín González Díaz en 1918. A obra asúmea nos anos 20 Ramiro Pascual e Lorenzo, responsable do servizo de Obras Públicas en Pontevedra e máximo expoñente dos sinais marítimos da provincia neses anos.

Cunha rechamante forma troncocónica, que diminúe en tamaño a medida que se alza, o seu atractivo principal é a escaleira exterior que a rodea ata os 18 metros de altura e que permite recoñecer a súa silueta desde unha longa distancia.

Tenlo Chico funciona na actualidade con enerxías renovables a través dun sistema de alimentación de enerxía solar fotovoltaica e unha luz branca de LED.

No mundo chegaron a existir 30 sistemas de balizamento diferentes, que se unificaron a través da IALA en 1957

davidfreire 
sucede cuca 
atardecer lourido cometa

As Torres Baliza


As catro torres baliza que xestiona a Autoridade Portuaria de Marín atópanse en puntos crave da Ría de Pontevedra sinalizando baixos rochosos a todo o tráfico marítimo.

A baliza de Picamillo é unha delas. Nacida dunha solicitude dos pescadores do Grove en 1930, sufriu varias remodelacións desde a súa creación. Unha fuerte borrasca en 2017 cobrouse a estrutura de toda a torre, que foi reconstruída en 2019 nunha complexa obra marítima da Autoridade Portuaria de Marín e que recibiu o ano pasado o recoñecemento internacional da IALA a través dunha ampla reportaxe.

As demais balizas sitúanse no baixo de Camoucos, unha sinalización aprobada en 1925, pero finalmente iluminada en 1933, en Punta Mourisca, nas inmediacións de Cabo Udra, e en Punta Couso, a única que se atopa en terra, en funcionamento con carácter definitivo desde 1961.

As luces da Ría de Pontevedra
comentarios
ç