''A zona vella é volver ao pasado''

Excepto cinco anos da súa infancia, o presidente do Casino Mercantil, Roberto Veiga, viviu sempre en Pontevedra, unha cidade que para el apenas cambiou. «Eu véxoa como estaba, só que máis bonita no ámbito peonil». O único que cambiaría, se puidese, é o acceso: engadiría unha circunvalación para evitar atascos

Naceu no sanatorio de Santa María e considérase a si mesmo como «un pontevedrés de toda a vida». Como tal, Roberto Veiga sente un especial apego pola zona antiga da cidade, empezando pola Praza do Teucro, lugar emblemático como poucos. Máis aínda, destaca varias prazas: A Pedreira, Curros Enríquez... ata aquí precisamente chegamos, e sinala cale Don Gonzalo, «con ese puentecito que vai ata o Mercado. é unha zona que me gusta porque podes pasear, algo imposible antes porque estaba aberta á circulación de coches».

Precisamente se algo caracteriza á cidade do Lérez é a peonalización, coa que se mostra de acordo. «Dá unhas posibilidades que non teñen outros lugares: agora mesmo pódese percorrer andando dunha punta á outra sen necesidade de coller o coche. Nese sentido, paréceme que é unha cidade modelo».

De feito, cando ten tempo gústalle camiñar desde o Club Náutico cara á avenida de Marín, case ata Monte Porreiro. «Pódese pasear, pódese andar en bicicleta. Por iso estou a favor, porque á xente do montón dálle moitas posibilidades, aínda que quizá non sexa así para os que teñan un negocio».

Aínda que coñece moitos lugares, a maior parte da súa vida pasouna en Pontevedra, excepto cinco anos en Valencia e Menorca cando era neno, xa que o seu pai, militar, foi destinado alí. Garda moi bos recordos daquela época pero non se expón vivir noutro lugar, e menos aínda desde que comezou como presidente do Mercantil.

Hai case tres anos que ocupa o cargo. Chegou á directiva, con outros compañeiros, nun momento no que a organización «estaba un pouco desmotivada. Viamos que unha entidade que foi no seu momento moi importante para Pontevedra acabábase. Entón foi cando decidimos retomalo e darlle outra vida, intentamos sacalo cara adiante a base de esforzo e moito traballo de toda a directiva, tanto no cultural como no deportivo».

NOVOS AIRES

A renovación pasou por mellorar a súa imaxe a varios niveis. Abriron as súas portas non só aos socios senón «aos pontevedreses que queiran visitarnos, que queiran aproveitar os eventos que facemos para que gocen deles, grazas a que temos agora unhas instalacións enormes que podemos utilizar para iso». Precisamente o das súas instalacións é outro dos aspectos nos que Veiga puxo máis empeño. Chegouse a un acordo co Concello e coa Deputación. «A nosa idea é seguir nesta liña, para que seguir sendo un referente a nivel Pontevedra».

A súa finalidade era dar unha imaxe que se perdeu para conseguir frear a perda de socios, un goteo constante naqueles anos. Ata o momento, parece que o obxectivo está cumprido. O Mercantil, a piques de cumprir 85 anos de historia, conta con 900 socios, o que supón que unhas 3.000 persoas están vinculadas (xa que cada socio ‘de número' pode traer á súa familia). «O logro máis importante é conseguir que os socios se atopen a gusto. Antes había moitas baixas ao non haber actividades, polo que perdiamos moitos socios. Desde que estamos nós esa fuxida parouse e están aí connosco ao pé do canón».

Sanearon as contas, para non ter máis débedas que a inevitable hipoteca. Agora non tratan só de manter estable o número de asociados (e xa que logo, os seus ingresos) senón de atraer a un perfil máis novo. «Sobre todo con isto do deporte: moita xente está a afeccionarse ao tenis, a natación e ao pádel».

A pesar de toda renovación, Veiga non perde de vista a tradición que supón unha institución como o Casino Mercantil. «Moita xente foi socia nalgún momento da súa vida. Os tempos pasan: antes non había discotecas e isto era unha sociedade na que xerabas bailes onde se xuntaba toda a xente, así que o Mercantil sempre tivo un nome importante como sitio de lecer, un lugar onde pasar un día ou unha semana coa túa familia ou os teus amigos na piscina».

RECORDOS DO PASADO

Para Roberto Veiga, volver á zona vella de Pontevedra é volver ao pasado. «Véñenche moitos recordos á cabeza de cando eras un neno e ías correndo polos xardíns e plazuelas sen perigo ningún. Con oito anos estabamos todos na rúa, agora é diferente porque tes que estar moi pendente dos teus fillos».

O aspecto da cidade segue sendo o mesmo. «Eu a Pontevedra véxoa como estaba, só que máis bonita no ámbito peonil», sinala o presidente do Mercantil. De feito, tan a gusto está que non cambiaría case nada. «Agora está moi ben.. quizá debería cambiar o tráfico exterior, facendo unha pequena circunvalación onde se poida circular sen atascos para chegar aos puntos de entrada e poder aparcar».

comentarios