viernes. 25.09.2020 |
El tiempo
viernes. 25.09.2020
El tiempo
La Opinión de

Dúas que bailaban xuntas

PÓDESE BAILAR en compaña, secasí interpretar cadaquén a propia danza. É frecuente que, persoas moi posesivas, o fagan amarrando a parella e impoñendo o ritmo, sen deixar que pase o ar polo...

Unha casa en medio da néboa

COMO QUEIRA que o futuro comeza neste preciso instante e o instante devén pasado no continuo fluír do tempo, é absurdo andarse preguntando que é o que nos deparará. Simplemente non existe porque,...

Cando o cóndor foi avelaiona

AMBAS AS dúas son aves preeiras, mais teñen diferenzas notábeis. O cóndor é moi grande, negro, con plumas brancas nunha parte das alas e arredor do pescozo. Ten a cabeza rubia, pelada, e...

Unha señora vida de lonxe

O MEU SOBRIÑO neto Román fala de Pandemia como se dunha señora se tratase. Pregúntolle como é e onde está e respóndeme que é invisíbel e fai tusir. Ten catro anos e hai dous que estivo de visita...

Crédulos e inconscientes

PÍO BAROJA (1872-1956), escritor español da xeración do 98, tomaba o líquido do fungo teomicina. Era un deses remedios que prometen curar todas as doenzas. Chegou a España en 1951, seica...

Filisteísmo programado

Non acredito na teoría conspiranoica que culpa a Bill Gates e George Soros da pandemia. No canto de ver a súa filantropía na loita contra o virus, fabulan con que estes magnates promoveron unha...

Eternamente infantes

A pandemia deixounos ‘encerrados con un solo juguete’, dito co título da primeira novela (1960) do recentemente finado Juan Marsè. O xoguete ao que se refire a tal novela do catalán ten a ver coa...

Nostálxicos da Inquisisión

En 1826 xa non existía a Inquisición do Santo Oficio ou Santa Inquisición (o adxectivo pertinente sería criminosa ou asasina); mais ao solsonense Cayetano Ripoll, que exercía de mestre en...

Ultreia, Galiza!

Do latín ultra (máis aló) e eia (interxección para animar), ultreia era o saúdo que, camiño de Santiago, se cruzaban os peregrinos. Deixando á parte as crenzas de cadaquén e coas razoábeis...

Os que sementan entre bágoas

Teño acudido moitas veces ao salmo 126 para lle falar ao alumnado da recompensa ao esforzo: "Os que sementan entre bágoas/segarán con gritos de ledicia./Aínda que choren mentres levan o saco da...

Fío directo coa terra

TODO O mundo debería ter árbores coas que conversar e conectar a través delas coa terra. En espazos públicos ou privados, nos que sexa posíbel manter un idilio con estas fillas da natureza....

Non direi o seu nome

NO QUE TOCA aos debates televisivos, as regras do xogo cambian a conveniencia de quen as elabora. Acreditar na neutralidade dalgúns é acreditar en paxariños preñados. Como na frase atribuída a...

Xogando con veleno

PERMÍTANME que comece cunha regra de tres verbal: Se quen xoga con lume acaba queimándose, quen xoga con veleno acaba envelenándose. A Unión Europea aínda permite, até o ano 2022, o uso do...

Borrando o camiño

A polémica recente, aínda viva, a causa da retirada da película Foise co vento  do catálogo de HBO, puxo de actualidade cuestións que merecen un debate sereno. En medio das protestas pola...

A espada no fío de cobre

A ESPADA de Damocles, aquela que ameazaba caer sobre a cabeza do rei ao que envexaba o tal personaxe, estaba pendurada dunha crina de cabalo. A que mantén en vilo á Mariña, a Lugo e a Galiza...

O meu ambientalista de cabeceira

Noah Sealthn (ou Seattle), o líder das tribos ‘suquamish’ e ‘duwamish’, non lle escribiu nunca unha carta a Franklin Pierce (1804-1869), presidente dos EE.UU. Porén, é unha das miñas citas máis...

Camiñando utopías

Sospeito que son moi poucas as persoas que non desexan a paz, mais son moitas as que erran o camiño. Érrano porque, como dixo Mahatma Gandhi, que disto sabía abondo, "non hai camiño para a paz, a...

Unha vaga dor cirinea

Descontextualizado e traducido, vai o sintagma co que titulo este artigo. É do escritor e intelectual nicaraguano Pablo Antonio Cuadra (1912-2002). Sobriño neto dun presidente da república, curmán...

E se a saudade é un camiño?

Non é preciso remontarse a aquelas primeiras décadas do século XX, cando o sabio veterinario catalán devido lucense, Juan Rof Codina, tivo que argumentar, para que esta seguise en pé, o alto custo...

Un home para a paz

CONFESO QUE non sabía o nome do fundador da Cruz Vermella —Henri Dunant— até que o ceramista Alfonso Otero Regal me pediu que modelase o seu busto. Para iso, proporcionoume un sinxelo retrato do...

Precisamos un talismán

Como saben, un talismán é un obxecto ao que se lle atribúen propiedades máxicas tales como dar saúde e sorte ou mesmo cumprir desexos. Seica a palabra chegou a nós no século XVIII desde o francés...

A nena que corría baixo a chuvia

Atopámonos á saída dun concerto no palacio da ópera, na Coruña. Ía soa e nós eramos dúas dispostas a cear nalgún mesón dos arredores. Convidámola e aceptou, non sen antes deixar ben claro que...

Vailles nos xenes

NO ANO 1974, con Franco a piques de pasar á outra beira, non sen antes rematar o seu periplo polo mar da historia tal como o comezara, sen clemencia nin piedade, aconteceron as cousas que paso a...

Como a liñaxe das follas

Un historiador pontevedrés mandoume estes días un pequeno fragmento da Odisea e non fixo falta máis para eu saber que nacera o fillo que estaba agardando. Ningún outro máis acaído neste momento....

Ao final desta batalla

César Vallejo, o gran autor peruano, datou o poema Masa  o 10 de novembro de 1937, fortemente impactado pola Guerra (in)Civil española. Meses despois, concretamente o 15 de abril de 1938,...

Blindar Galiza

NO SEGURO refuxio da casa, se non somos de pedra nin levamos unha pataca por corazón, é imposíbel non doernos de quen está a ser vítima desta peste, xente vella e xente nova de todo o espectro...

O efecto bolboreta

NON ESTÁ ao meu alcance explicar o chamado ‘efecto bolboreta’, mais véuseme moitas veces estes días á memoria. Nin é preciso que lles diga por mor de que: é unha cuestión omnipresente e eu...

Orgullo machista

A MOITOS homes de prestixio pillounos o tren do dereito das mulleres a elixir o cando, o como, o onde e o con quen. No fondo do seu ser máis íntimo, seguro que aínda atopan unha fenda para deixar...

A quen non toque o tempo

Foise moito máis que un poeta. Ernesto Cardenal era  memoria viva da Revolución Popular Sandinista que, baixo as siglas FSLN (Frente Sandinista de Liberación Nacional), gobernou o país entre...

Un bo marco para un libro

Non sei se cando este artigo chegue ás mans dos lectores e lectoras, seguirá a corentena imposta no hotel tinerfeño de Adeje. De non estarmos en tempos de televisión, internet e outros produtos...